Erozyjność ludzkiego ciała

Dysproporcjonalność sekund,
Zmienna sekwencja bytu.
Wystukujesz rytm palcami
O dębowy stół na czterech nogach.
On jest stabilny i symetryczny,
A Ty chwiejesz się przy najmniejszym
Podmuchu wiatru, który szuka.
Szuka drobnej skazy na powierzchni
Tej skały, którą być próbujesz.
Erozyjność ludzkiego ciała
Jest taka sama, jak podatność psychiki
Na zniszczenia i wślizgnięcie się
Wody, wiatru albo drugiego człowieka.
On najmocniej niszczy, budując
Zasiewa nasiona kwiatów i krzewów,
Które kiełkują podlewane miłością
I twoim zaangażowaniem.
Jednak zawsze trzeba pamiętać o tym,
Że wszystko ma swoje granice,
A rośliny mają korzenie, które lubią
Powoli doprowadzać, niczym chwasty,
Do zniszczenia skały macierzystej.