Pozwól

Pozwól mi dotknąć twojej gładkiej szyi

By zdobyć choć na chwilę uczucie głowy na karku

Bo moje nędzne życie wisi jak na włosku

A ja nie umiem sam utrzymać swej psychiki.

Pozwól mi wziąć wiosło by wśród pomyj

By mieć nadzieję że moje truchło nie spłynie na dół 

Bo pośród martwych ciał unosi się kostur

Który do mnie mówi że zostałem nikim.

Pozwól mi zdobyć choć trochę wiary

By móc walczyć z martwą nadzieją

Bo umysł płata mi straszliwe figle

Że Hades mi załatwił ekskluzywną lożę.

Pozwól mi mieć choćby małe koszary

By władać nad łąkami i zgniłą knieją

Bo chciałbym razem z tobą zdobywać te chwile

A nie pozwolić by twa dusza przeszła przez czarne morze.