Kolejny upadek ludzkiej myśli

Kolejny upadek ludzkiej myśli.
I krzyż pochylony,
do szczytu przytwierdzony.
I powiesz: „znów sobie wyśnił,
szaleniec młody”.

I szara plama, i jesień rozwiana.
Słowa zagubione,
przez wiatr rozrzucone,
i głaz, co szeptać nawet zabrania.
Marzenia jak kamień wpadają do wody.

A szkoda…
Kolejny upadek ludzkiej myśli.

Dedykuję: Pomysłom zrealizowanym

Radosław Marcin Bartz