Bo BYĆ = CZUĆ / Oda do ukochanego

Czuję… ,

Czekam… ,

Ciągle zwlekam... ,

Pragnę żyć… ,

Ktoś kto błyszczy, ale nie chce taki być,

To ukojenie snów… ,

Samotność dusz… ,

Odnajdziesz… ?

Zaczekam,

Wyznacz mi kolejną z dróg!

Gry zasady obaliłam – to nie to!

Miałam wszystko,

Mimo tego,

To nie ja,

W Tobie harmonia ma,

Lecz gdy jej brak,

Zgubiona,

Stracona,

Proszę, pomóż dalej iść!

Jestem tym co czuję,

Straciłam,

Żałuję,

A gdy skłamałam, to by być,

Choć cząstką siebie, tam, gdzie Ty.

Jestem tym co czuję,

Zbieram się… ,

Zaczekaj,

Muszę teraz wyznać Ci to:

Sprawdzałam w moim wnętrzu,

Wiem, że miłość znaczysz właśnie Ty!

Biegnę… ,

Szukam… ,

Nie dam rady… ,

Pragnę zmian… ,

Sama nie zdołam… ,

Ułóżmy mnie z części, ran,

Ty niczym Słońce me – oświetlasz dzień,

Przy Tobie jest łatwiej,

Trzymaj w ramionach swych mnie!

Bo razem prosto tak… ,

Przełammy strach… ,

Gdy razem będziemy,

Nie straszny ten wielki świat!