Nauczyłam się mówić „żegnaj”

Ja idę swoją drogę , nie spoglądam wstecz!

Bo dziś dzień, by zadecydować czego chcę!

Spoglądając w horyzont świetlny

Robię w przód mój krok!

Czas zacząć żyć!

Nie chcę, by czas znowu mnie poganiał!

Pamiętam me pierwsze wierszyki,

Wszystkie prawdą są!

Dziś trzeba wybrać drogę aby to nią podążać!

Bo brak odwagi, by powiedzieć wprost :

Wszystko jest możliwe!

Idę swoją drogą, nie spoglądam wstecz!

Bo dziś dzień, by zadecydować czego chcę!

Nigdy się nie poddam!

Idę swoją drogą będąc sobą,

Wiem – dzisiaj ja nauczyłam się mówić „żegnaj”!

Czuję, że to mój moment,

Dzisiaj wybór musi paść,

Między pisaniem słowa, a pozostałym życiem!

Wydawanie pierwszych tomików… ,

To bardzo trudne jest,

Nie dołuj mnie już więcej,

To jest mój czas na lepsze!

Brak odwagi, by wszystko oddać!

Brak odwagi, by decydować!

Brak odwagi, by mówić!

Wszystko jest możliwe!

Idę swoją drogą, nie spoglądam wstecz!

Bo dziś dzień, gdy zdecydowałam czego chcę!

Nigdy się nie poddam!

Wybór był właściwy, jestem sobą!

Wiem – dzisiaj ja nauczyłam się mówić „żegnaj”!

Dzisiaj wiem komu powiedzieć „żegnaj”!