Spowiedź przeciwności

- Witaj przyjacielu...

Czemu jesteś

Tak zrezygnowany...

Czyżby brakowało ci

Bliskości drugiej osoby.

- Czym jest to słowo,

Oprócz pustych

I nieczystych pragnień...

Czy potrafiłbyś o nim,

Choć na chwilę

Zapomnieć?

- Bliskość jest tak piękna...

Podziwiasz piękną istotę...

... O oczach lśniących

Niczym gwiazdy

Na niebie.

... O ciele kuszącym

Niczym zapach kwiatów

Smaganych letnim wiatrem.

... O sercu...

- Które przepełnia strach

I nienawiść,

Niczym mrok

Spowijający las.

- Ach, drogi kompanie...

Tak niewiele wystarczy

Zaznać szczęścia,

Choć przez chwilę.

- By następnego dnia

Poczuć wypalającą duszę

Upadłą nadzieję.

- Więc po co przybyłeś?

Skoro nie chcesz słuchać

O tak nadzwyczajnym uczuciu...

- Które wydziera z nas

Resztki godności

I szczęścia w tych

Parszywych czasach...

Odpowiedz erotyku,

Czyż nie jest tak

Jak ci powiedziałem?

Czyż nie przez twoje kłamstwa,

Tak wielu pragnie

Skończyć swoją kaźń?

Zamilkli obaj...

A w pokoju słychać

Było tylko uderzenia

Kropel deszczu

O pozostałe szyby

W zniszczonych oknach...