Wiem, że...

Wiem, że Tobie też milion razy

życie rozleciało się na drobne kawałki

skrawki serca, resztki uczuć

i fragmenty wspomnień

Wiem, że kiedyś okna mijanych budynków

patrzyły na Ciebie z politowaniem

a drogi ustępowały bezbarwnemu człowiekowi

nie chciały łamać Ci nóg

byłeś wystarczający złamany w środku

lękiem o jutro

Drzewa biły pokłony z żalu przed człowiekiem

który nie był w stanie unieść więcej żalu na ramionach

a serce konało z wycieńczenia

nikt nie podał Ci wtedy szklanki stabilizacji

i garści szczęścia

Wiem, że kiedyś błagałeś o koniec świata

bo w Tobie skończyło się już wszystko

Wiesz, że świat bywa krzywdzący

ale z braku sił nie uwzględniasz tego

za każdym razem gdy stara wmówić Ci

że jest inaczej

/mn