Antek

Może kiedyś zobaczę Twe usta?
Może kiedyś  usłyszę  Twój  głos?
Może kiedyś zrozumiesz, że "ciao" (hiszp. "cześć") nie  znaczy "adiós" (hiszp. "żegnaj")?

Po tej drodze błądziłam wciąż  sama.
W ciemne noce płakałam przez sen.
Po tych latach wciąż myślę, że pomiędzy  nami coś jest.

Otworzyłam me oczy szeroko.
Ludzie ciągle pytali "Gdzie jest?".
Żadnym słowem nie  dałam im poznać, że odszedłeś hen.

Słońce pieści mą skórę głęboko.
Do mych uszu dociera szum  fal.
Jednak nie chcą  powiedzieć, czy w dalszym ciągu  jesteś sam.

Nie pomoże tu rozum i wiara.
Tylko miłość  może wygrać  grę.
Wiatr mi ciągle powtarza, że pomimo to eres fiel (hiszp. "jesteś wierny).

Może to nie jest kwestia schematów?
Może można naprawić zły czas?
Może staniesz w mym oknie i powiesz, że dość masz już ran?

Wszystkie szramy znikną wtedy  szybciej.
Z Twego ciała odejdzie zły ból.
Wtedy sobie wyznamy, że miłość to wielki jest cud.