Tak skończą
Dwa serca w burzy zbłąkane,
Dwie dusze ze sobą splątane.
Będą kroczyć z dumą,
Kroczyć przed siebie.
Złączyła ich nadzieja, potrzeba, uśmiech i parę spojrzeń.
Nigdy o zgodę prosić nie będą.
I mówi wojak:
Jesteśmy bo byliśmy, jesteśmy i być nie przestaniemy.
Oto oni.
Żołnierz i jego ukochana,
Zbłąkany chłopiec i przestraszona dziewczyna.
Ramie w ramie, do ostatniej kropli krwi, ku ostatku tchnienia.
A ona odpowiada:
_____________________________
Captain
Komentarze
Prześlij komentarz