***

Ziąb czuję i znów czekam, aż serca mego dotknie
dłoń twa ciepła i słowa gorące,
bez nich serce me w marznącym deszczu moknie
a dłonie zimne są i drżące.
Jesteś moją gwiazdą i Księżycem moim,
mym Słońcem, mgłą i śniegiem, który znowu prószy,
odległych marzeń łowcą i powodem tęsknoty,
choć czuję, że twa dusza jest przy mojej duszy.

A potem się obudzić z objęć twych muszę,
gdy świat obłoki marzeń rozwiewa gniewną dłonią,
ty okazujesz się być zaledwie Morfeuszem,
a ja zamiast ust twoich mam tylko swą łzę słoną