Umieranie

Ginę codziennie od strzału w tył głowy.

Krwawię bezwolnie, dogłębnie od lat, do dziś dnia!

Nie mogę patrzeć, a oczy wołają „Ratuj nas!”!

Do Argentyny serce me gna gdy idzie sen.

Wiara, Nadzieja, Słowa i to jedno jedyne Buenos Aires!

Choć ciałem tu, to tam teraz umieram spokojnie!

STENOTYPIŚCI

Tysiące pięknych wersów, jeden wspólny cel,

Pokazać młodym ludziom, że świat piękny jest,

Ubrać życie w emocje, by rozwijać je,

Pokazać że poezja, sama broni się,

Nie potrzebne pieniądze, pióro papier masz,

To te dwie proste rzeczy, odmieniają świat,

Rzeczywistości zmienne, w duszy pasja gra,

Co rośnie i kiełkuje, już z upływem lat,

Z początku szło nam gorzej, źle patrzyli się,

Nie wszyscy zrozumieją, czym poezja jest,

Jest miejscem by pokazać, swego serca nurt,

Jest wolna lubi latać, coraz bliżej chmur,

Jest też czasami smutna, płacze teraz tu,

Wszystkich nie zadowoli, zadowala nas,

Po Polsce rozdzieleni, jeden twórzmy świat,

Świat pełen wrażliwości, i odwagi serc,

Świat pozbawiony barier, musi udać się,

Od zawsze wierzyliśmy, nasza wiara tu,

Nie raz upadaliśmy, siłę daje Bóg,

To właśnie dzięki wierze, tu widzimy się,

Czekając by Cię spotkać, nie żegnamy się.

Powinieneś wiedzieć też, że:

1)Wiersze zamieszczane na blogu podlegają prawom autorskim.

2)Wiersze są autorstwa redaktorów bloga Stenotypiści.

Stenotypiści